Durante unha semana, o festival levará máis de sesenta propostas culturais a lugares que forman parte da vida diaria da veciñanza. Non se trata só de repartir actividades por distintos puntos dun mapa, senón de facer que a propia parroquia sexa o lugar no que acontece todo.

É unha maneira de entender a cultura especialmente ligada ao rural: levar propostas culturais alí onde vive a xente, aproveitando os lugares que xa existen e facendo que durante uns días teñan tamén outros usos. Unha eira pode converterse nun escenario, un patio nun lugar para escoitar historias, un alpendre nun espazo para compartir unha actividade ou unha taberna nun punto de encontro para a música e a gastronomía.

Pero para que isto sexa posible fai falta algo máis que unha programación. Fai falta que os lugares se abran.

No Castelo Conta, parte dos espazos que acollen actividades son propiedade de veciñas e veciños que deciden compartilos co resto. A Eira de López e a Eira do Ferrador son dous exemplos, pero non os únicos. Ano tras ano, casas, eiras, patios e outros recunchos da parroquia pasan a formar parte do festival porque hai persoas dispostas a ceder os seus espazos e colaborar para que alí poidan suceder cousas.

É un xesto que pode parecer pequeno, pero que explica unha parte importante do festival. O Castelo Conta non chega cun escenario para instalarse durante unha semana e marchar despois. Entra nos lugares que forman parte da vida de Castelo e faino coa complicidade de quen os habita.

A Taberna, a polideportiva, a Folgueira, a contorna de Cabrois e tantos outros lugares acollen durante uns días actividades que se suman á vida habitual da parroquia. Novas formas de facer cultura aparecen así en espazos que a veciñanza xa coñece, utiliza e coida durante todo o ano.

Por iso, a descentralización do Castelo Conta non é unha cuestión de cantos escenarios ten nin de cantos puntos aparecen no programa. É unha maneira de relacionarse co territorio. De entender que a cultura tamén pode acontecer nunha eira, nunha casa, nunha taberna ou no medio do monte. E, sobre todo, de facelo contando coas persoas que fan que eses lugares sigan vivos.

Os lugares de Castelo xa contan durante todo o ano. Durante unha semana, tamén o fan para quen chega de fóra.